Wat is de definitie van producent en wie moet aangifte doen?

Introductie 

Let op: de toepassing van de definitie van het begrip producent-importeur is gewijzigd. 

Volgens de wet is iedere producent of importeur verplicht om de milieubelasting van zijn verpakkingen zo veel mogelijk te beperken. Dat betekent dat u moet weten hoeveel verpakkingen u op de markt brengt, het gewicht van de gebruikte verpakkingsmaterialen en uit welke materialen deze bestaan. Vanaf 12/08/2026 wijzigt de definitie van producent/importeur en sluiten wij aan bij de rollen die de PPWR voorschrijft. Vanaf dat moment geldt dus dat producent de producenten verantwoordelijkheid zal dragen. In het Beleid 2026 (link naar download) is dit nader toegelicht.

Deze informatie moet vanaf nu systematisch worden vastgelegd in een administratie. De data kan ofwel uit eigen productie data kan worden verkregen of worden opgevraagd bij leveranciers. Met ingang van de implementatie van de PPWR zal deze info voor een belangrijk deel terug te vinden zijn in de zogenaamde conformiteitsverklaring die voor ieder artikel opgeteld moet worden. 

Deze verplichting geldt in alle EU-lidstaten. U mag dus van uw leverancier verwachten dat deze u de informatie kan leveren.  

Bent u merkhouder, dan kunt u met de fabrikant afspraken maken over de samenstelling van de verpakking. Als deze gegevens nu nog niet beschikbaar zijn, is dit een goed moment om dit alsnog vast te leggen, bijvoorbeeld in contractafspraken. 

Meer over Verpakkingenadministratie 2023 en 2024

Twijfel over bijdrageplicht: bijzondere casussen 

Per 1 januari 2023 is de bijdrageplicht voor verpakkingen uitgebreid. In de meeste gevallen is duidelijk wie bijdrageplichtig is: de partij die opdracht geeft om een verpakking te voorzien van naam, logo of merkteken. Toch zijn er situaties waarin dit minder vanzelfsprekend is. 

Op de volgende pagina vindt u een overzicht van bijzondere casussen waarin twijfel kan ontstaan over de bijdrageplicht. Met praktische voorbeelden en duidelijke uitleg helpen wij u bepalen wie verantwoordelijk is. Staat uw situatie er niet bij? Neem gerust contact met ons op – wij denken graag met u mee. 


Terug naar overzichtspagina SUP-wetgeving

De definitie ''Producent' verandert

a. De verantwoordelijkheid voor aangifte over verpakkingen die vrijkomen bij het ontdoen bij import verschuift grotendeels naar de buitenlandse leverancier. Dit is van toepassing wanneer uw bedrijf zelf eindgebruiker is van de verpakte producten en daarvoor de verpakkingen uitpakt en laat inzamelen.  

b. Loonverpakken is niet meer vrijgesteld: Logistieke dienstverleners (fulfilmentdienstverleners) zijn aangifteplichtig voor verpakkingen die zij uitpakken en weggooien. Ook al zijn zij geen eigenaar van de goederen. Een fulfilmentdienstverlener ontvangt bijvoorbeeld goederen uit een ander land. Hij pakt ze uit en verpakt ze opnieuw voor distributie in Nederland of andere landen. Dan doet deze fulfillmentdienstverlener aangifte voor de verpakkingen die hij heeft uitgepakt en laten inzamelen.   

c. De verantwoordelijkheid voor aangifte over verzendverpakkingen en primaire productieverpakkingen (agrarische grondstoffen) verschuift naar het (buitenlandse) bedrijf dat deze leeg op de markt brengt. 

d. Tot 12 augustus doet u een geconsolideerde aangifte namens de aangiftekring, die gelijk loopt met de fiscale eenheid btw. Voor de PPWR moet u de berekening echter per onderneming afzonderlijk maken, alsof elke onderneming zelfstandig opereert. Vanaf 12 augustus doet u een opgetelde aangifte voor alle bedrijven die onder de aangiftekring vallen. Voor de jaaraangifte telt u deze afzonderlijke berekeningen bij elkaar op. Stel: u heeft een Import BV en een Verkoop BV. Op dit moment geeft u aan wanneer de aangiftekring goederen voor het eerst ter beschikking stelt aan derden — dat is het geval op het moment dat Verkoop BV levert aan een klant. Een interne levering van Import BV aan het magazijn van Verkoop BV telt daarvoor niet, en eventuele tijdelijke verpakkingen ook niet. Vanaf 12 augustus telt deze interne levering wél mee en wordt zij beschouwd als een eerste terbeschikkingstelling, inclusief de tijdelijke verpakking. Importeert Import BV bijvoorbeeld een zak suiker die Verkoop BV vervolgens uitpakt om koekjes mee te bakken, dan zal Import BV waarschijnlijk de aangifte moeten doen voor die zak — zij vervullen immers de rol van distributeur. Wordt diezelfde zak echter rechtstreeks vanuit een andere lidstaat aan Verkoop BV geleverd, dan heeft Verkoop BV de rol van eindgebruiker en wordt de buitenlandse leverancier aangifteplichtig. Hetzelfde geldt omgekeerd wanneer u levert aan een EU-klant: u dient de rol van die klant vast te stellen om te bepalen of u als leverancier mogelijk aangifteplichtig bent in dat land.